Beltane, obchodzone w nocy z 30 kwietnia na 1 maja, to jedno z ośmiu świąt w Kole Roku. Symbolizuje pełnię wiosny, rozkwit życia, energię miłości, płodności i radości istnienia. To moment, w którym świat natury jest już w pełni przebudzony, a dni stają się coraz dłuższe i cieplejsze.

W tradycjach pogańskich Beltane stanowi przeciwieństwo Samhain. Zamiast wyciszenia i kontaktu z zaświatami, w Beltane mamy celebrację życia, światła i zmysłowości. To czas, w którym granica między światem materialnym a subtelnym również jest cienka, ale energia tego połączenia ma charakter twórczy, radosny i pełen mocy.

Beltane i jego celebracja

W wierzeniach celtyckich Beltane to święto ognia. Rozpalano wielkie ogniska, między którymi przeprowadzano bydło, aby zapewnić mu ochronę i zdrowie. Ludzie skakali przez płomienie lub przechodzili przez dym, wierząc, że przyniesie to oczyszczenie i pomyślność. Ważnym elementem były także rytuały płodności oraz symboliczne połączenie energii żeńskiej i męskiej, często przedstawiane jako święte zaślubiny Bogini i Boga. Dziś Beltane świętowany jest w różnych formach na całym świecie, szczególnie w środowiskach neopogańskich.  Z rozmachem robione jest to w Irlandii i Szkocji, gdzie organizowane są festiwale z ogniem, muzyką i tańcem (np. Beltane Fire Festival w Edynburgu).

Nie tylko ogień miał według wierzeń mieć wyjątkową moc podczas sabatu Beltane. Powszechnie wierzono, że poranna rosa w dniu Beltane ma magiczne moce, które są zdolne zachować młodość, upiększają i zwiększają atrakcyjność seksualną.

„Druidzi zbierali rosę do wydrążonego kamienia przed wschodem słońca o poranku 1 maja. Ten, kto został spryskany świętą rosą, mógł się spodziewać zdrowia i szczęścia. Młode kobiety często tarzały się w porannej rosie w dniu sabatu Beltane albo po prostu namaszczały swoje twarze tą cudowną wodą z nieba. Czasem rosę zbierano do słoika i zostawiano na słońcu. Była ona wówczas filtrowana i przechowywana do użytku przez cały rok jako uniwersalny eliksir na urodę, zdrowie itp.” – pisze Melanie Marquis w książce „Beltane„.

Uważano, że woda wydobyta ze studni o poranku w dniu sabatu Beltane także posiada magiczne moce. Odwiedzano też święte źródła wody. Obchodzono je zgodnie z ruchem wskazówek zegara, naśladując kierunek poruszania się słońca ze wschodu na zachód. Potem wrzucano do źródła ofiary z monet lub innych małych przedmiotów, w nadziei na uzyskanie błogosławieństwa. Czasem wrzucano do niego skrawki ubrań w celu zwalczenia choroby lub innych niedogodności.

Również kwiaty odgrywały dużą rolę w obchodach sabatu Beltane. Dekorowano kwiatami korytarze i inne pomieszczenia. Rozrzucano je na progach domu dla zapewnienia magicznej ochrony. Wiankami przyozdabiano też krowy, jako ochronę przed sidhe, elfim duszkiem, który miał powodować nieszczęścia. W nadziei na udobruchanie sidhe zostawiano też w miejscach przez nie często odwiedzanych ofiary z pożywienia i napojów.

Tradycją Święta Majowego, która zdobyła popularność w wielu częściach Europy, był krzew majowy. To małe drzewko dekorowane kwiatami, wstążkami, a taniec wokół niego miał zapewniać pomyślny los. Podobną tradycją jest dekorowanie słupa majowego, który był umieszczany w centrum miasta. Niegdyś tańce wokół słupa majowego były powszechne w całej Europie, i w końcu zawendrowały do Ameryki. Jedną z tradycji, która w Ameryce się nie przyjęła, było natomiast koronowanie Królowej Maja, która reprezentowała płodność, piękno i młodzieńczość.

Więcej informacji na temat tradycji sabatu Beltane znajdziesz w książce „Beltane. Rytuały, przepisy i zaklecia na Święto Kwiatów„.

Rytuał porannej rosy

To prosty, symboliczny rytuał odnowy i połączenia z naturą, inspirowany dawnymi tradycjami. Jeśli masz taką możliwość, wstań przed wschodem słońca 1 maja i wyjdź na zewnątrz.

Dotknij trawy pokrytej rosą.
Zanurz dłonie w kroplach wody.
Delikatnie przetrzyj nią twarz.

Możesz wypowiedzieć intencję, np.: „Niech ta woda przyniesie mi zdrowie, doda blasku i zachowa młodość.”

Szczęśliwego Beltane!

(Brak ocen)

Loading...